7 De monte Celio
Mons Celius septimus collis urbis dicitur a celsitudine, aditus urbi per Tullum Hostilium tertium regem Romanorum et populatus ex ruinis et excidio Albanorum, et ut frequentius habitaretur, statuit ibidem Tullus sibi regiam sedem ibique habitavit. Deinceps principes Albanorum elegit in patres, ut ea quoque pars rei publice cresceret; elegit insuper Tullios, Servilios, Quintios, Geganios, Curiatios.
7, 2 Et in colle huiusmodi fecit curiam que usque ad patrum nostrorum etatem est Hostilia appellata. Et ut omnium ordinum aliquid viribus ex novo populo iceret, equitum decem turmas ex Albanis elegit, legiones etiam veteres eorum supplemento explevit et novas descripsit, secundum Livium .I. Ab urbe condita c. XVII in fine (Liv. 1, 30, 1-3).
7, 3 Incidentia [164]
7.7.5. Et hii septem montes dicuntur septem capita bestie, super qua mulier, id est Roma, sedet, et reges septem qui ceciderunt, quorum primus fuit Romulus, secundus Numa Popilius, tertius Tullus Hostilius, quartus Ancus Martius, quintus Tarquinius Priscus, sextus Servius Tullius, septimus et ultimus Tarquinius Superbus, secundum Livium .I. Ab urbe condita capitulis diversis;
7, 4 et isti septem reges fuerunt reges Babillonis matris magne fornicationum et abhominationum terre. Et hec Babillon est mulier ebria de sanguine sanctorum martirum Iesu Christi et huiusmodi mulier est civitas magna Roma habens regnum quartum, id est imperatorem super omnes reges terre dominum. Et posthec vidi alium angelum, id est Christum exclamantem et descendentem de celo, habentem potestatem magnam, et terra illuminata est gloria eius. Et hic est Christus natus de utero virginali exclamans - supple: in cruce -, in fortitudine eius dicens: Cecidit, cecidit Babilon magna – Apocalypsis c. XVII et c. XVIII (Vulg. Apc. 17, 5-6; 18 et 18, 1-2), et dic ut ibi.
